Graag wil men vanuit de wetenschap het brainstormen benaderen. Dat je door kennis, lezen, bestuderen wat wijzer wordt over brainstormen is zeker waar. Hoe meer methoden en technieken hoe beter… , maar nog steeds een heel beperkt deel van wat het is. Het beeld van brainstormen hoe de wetenschap er over denkt. Cognitieve methode, logisch denken, plannen, stapsgewijze aanpak, linker hersen helft, rechter hersen helft, convergerende fase, divergente fase… Maar achterhaald, want brainstormen is.
Het is maar een deel van de waarheid
Wetenschap toont echter alleen aan wat echt 100 procent, altijd waar is. We willen graag duidelijkheid, alles kunnen, meten, begrijpen, verklaren en beredeneren. Dat noem ik logisch denken. Dat er veel onderzocht wordt en er van alles waar is wat onderzocht wordt, is maar een klein deel van het grotere geheel. Er is veel meer waar, we kunnen het alleen niet meten, zien, begrijpen of onderzoeken, omdat we geen methode hebben om het te meten, of het niet onder woorden kunnen brengen of er iets zinnigs over kunnen zeggen.
Wetenschap tot om de hoek…
Genoeg punten om de wetenschappelijke benadering is onder de loep te nemen. De meest specialisten, wetenschappers, hoogleraren, mensen die ervoor geleerd hebben, hebben aanzien bij de andere mensen. Het is iets van status. Als het professor of doctor Huppelepup is… wordt er eerder naar geluisterd. We geven mensen met gezag, of die daarvoor gestudeerd hebben, graag een vorm van autoriteit. Ik heb zelf gestudeerd en lang genoeg in die kringen rond gelopen om te weten dat veel van deze mensen, hoe goed ze het ook bedoelen, vast zitten in hun eigen denkpatroon. Dat wetenschap te kort schiet zullen ze niet gauw toegeven. Stel dat je je baantje verliest of niet meer voor vol wordt aangezien. Netwerken, geld, macht, controle, hebzucht, eer, … Maar ook boekenwurmen , ver doorgedreven, oogkleppen op, bewustzijnsvernauwing, niet met de benen in de maatschappij staan, over een heel klein stukje van alles weten… en totaal niet holistisch of open staan voor een andere benadering. Dan hebben we het nog niet over het quantum veld.
Wat ze vergeten of niet weten of niet zien, gaan ze niet onderzoeken
Maar alles wijst er op dat er veel meer is. Hoe zit het met de intentie waarmee je brainstormt? Waarom kan de één veel makkelijke en meer creatieve dingen verzinnen? Waarom is zelfkennis en de kracht waarin je staat belangrijk? En hoe meet je dat? Hoe graag wil je het probleem oplossen of de uitdaging aangaan? In hoeverre ben je bang of heb je angst om niet alles te zeggen en er voor de volle 200 procent voor gaan? Wat is innerlijk weten, geloven, voelen, vanuit je hart brainstormen? Hoe is het is je het leuk, nuttig en zinvol vindt? Kunnen we alles bewijzen? Kunnen we sommige dingen aanvoelen? En moeten we dat ook uitspreken? Hoe zit het met dingen die je niet ziet? Wonderen, mysteries, intuïtie, buikgevoel, synchroniciteit en alle andere dingen die we niet onder woorden kunnen brengen?
Maar een klein gedeelte van de werkelijkheid
Ze zien maar een bepaald deel. Alleen het gene wordt onderzocht waar subsidie voor wordt gegeven, of budget voor is. of misschien nog wel erger, waar geld aan te verdienen valt. Zo gauw dualiteit en polariteit om de hoe komt kijken, is het voor mij duidelijk dat er iets niet klopt. Er is meer. Er is meer aan de hand. Vaak zijn er weer andere hoge piefen die daar over beslissen of dat wel of niet nodig is… Zo is het vestzak, broekzak, “What is in it for me”, of nog erger. Ik wil mijn standpunt wetenschappelijk onderbouwen. Ik zal je zeggen ik heb ooit een onderzoek gedaan, waar de honden geen brood van lusten. Je leest van alles, neemt van alles aan, zonder dat je het echt kan onderzoeken. Dan worden er conclusies getrokken via logisch denken, waar bij alles wat ook waar zou kunnen zijn, maar niet bewezen is voor onzin wordt verklaart…
